Moordenaar des Konings by Robin Hobb

Author:Robin Hobb [Hobb, Robin]
Language: nld
Format: epub
Published: 2011-11-15T23:00:00+00:00

17

Tussenspelen

Van steen waren hun hotten, het glanzende, geaderde gesteente uit het Bergrijk. Hun vlees was gernaakt van het glinsterende zout van de aarde. Maar hun harten waren gemaakt van de harten van wijze mannen. Ze kwamen van verre, die mannen, na een lange en moeizame tocht. Ze aarzelden niet de levens van zich af te leggen die een vermoeiende last voor hen waren geworden. Ze eindigden hun dagen en begonnen hun eeuwigheid, ze legden hun vlees af en trokken gesteente aan, ze lieten hun wapens Vallen en vlogen omhoog op nieuwe vleugels. De Ouderlingen.

Toen de koning me eindelijk ontbood ging ik naar hem toe. Trouw aan wat ik mezelf had beloofd was ik sinds die middag niet meer vrijwillig naar zijn kamers gegaan. Nog steeds voelde ik bitterheid wanneer ik dacht aan zijn afspraken met hertog Brawndy over Spoed en mij. Maar een oproep door de koning diende gehoorzaamd te worden, hoe woedend ik in mijn binnenste ook op hem was.

Hij liet me op een ochtend in de herfst komen. Het was minstens twee maanden geleden dat ik voor het laatst tegenover koning Vlijm had gestaan. Ik had de gekwetste blikken die de nar me bij onze ontmoetingen toewierp dapper genegeerd, en de incidentele vragen van Veritas, waarom ik niet bij Vlijm op bezoek ging, nonchalant afgewimpeld. Dat was gemakkelijk genoeg. Wallace bewaakte zijn deur nog steeds met het fanatisme van een valse hond, en het was voor niemand een geheim dat de koning ziek was. ‘s Ochtends werd eenvoudig niemand meer toegelaten tot zijn kamers. Dus dat ik nu zo vroeg op de dag moest komen, concludeerde ik, moest op iets belangrijks wijzen.

Ik had gehoopt die ochtend voor mezelf te hebben. Een akelig vroege en gemene herfststorm had ons twee dagen geteisterd. De gierende wind was genadeloos geweest en de striemende regen had ervoor gezorgd dat iedereen die in een open boot zat continu aan het hozen moest zijn geweest. Ik had de avond tevoren met een aantal scheepsmaten van de Rurisk in een kroeg doorgebracht, met heildronken op de storm, die de Rode Kapers hopelijk de volle laag gaf. Bij mijn terugkomst in de burcht had ik me als een blok op mijn bed gestört, in het vertrouwen dat ik de volgende morgen kon uitslapen zo lang ik wilde. Maar een volhardende page had zo lang op mijn deur gebonkt tot ik wakker werd, en me meegedeeld dat de koning me formeel ontbood.

Ik waste me, schoor me, bond mijn haren tot een staart en trok schone kleren aan. Ik nam me vast voor niets te laten merken van mijn smeulende wrok. Toen ik het idee had dat ik mezelf volledig onder controle had, verliet ik mijn kamer en meldde me aan de deur van de koning. Ik verwachtte eigenlijk dat Wallace me met een snauw en een grauw meteen zou wegsturen, maar deze ochtend opende hij de deur meteen nadat ik had aangeklopt en liet me – zij het met een afkeurende uitdrukking op zijn gezicht – zonder enig commentaar naar binnen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.